Spoorongeluk

Met het falen van de onderhandelingen over nieuwe bezuinigingen, synchronistisch begeleidt door een spoorongeluk, blijkt opnieuw dat een Renovatiepad (p. 228) na verloop van tijd dood loopt. Bezuinigingen vormen een rationele oplossing. Vanuit de concrete situatie (zintuiglijk, rood), er wordt te veel geld uitgegeven , zoekt men op basis van een model (unitair, blauw), maximaal 3% van het Nationaal Product tekort, naar oplossingen door de regels te veranderen. Geen hypotheekrente aftrek, eigen bijdrage per medicijnregel, verhogen AOW-leeftijd, …. . De voorspellingen uit het “robot”-model waren al voldoende om tot een crash in de onderhandelingen te komen. De onderhandelaars zijn niet eens tot het formuleren van een pakkende visie bij een pakket maatregelen gekomen (unitair –> mythisch). Was dat nog wel gelukt, dan waren de treinen elkaar tegen gekomen op het pad van de implementatie (mythisch –> sociaal). Met dat al, vult zich het stuwmeer dat de energie zal leveren voor een doorbraak naar het Renaissance pad, hoewel dat ook geen pretje zal zijn. In bijgaande video geeft Tomas Sedlacek, genoemd als één van de vijf meest interessante economen ter wereld, hoe er een equivalent is tussen energie en economie, rente en tijd. Hij geeft ook mooi de paradoxale situatie weer.

Wat speelt er systemisch? In deze video wordt het eenvoudig en op sympathieke wijze uitgelegd: het is het al oude verhaal van hubris: hoogmoed komt voor de val. Tomas Sedlacek legt uit dat in alle verhalen van de wereld gewaarschuwd wordt voor “schuld”, “rente” en “woeker”. Het verhaal van de tovenaarsleerling. Hij verwijst ook naar de “Ring van Macht” uit Tolkien’s Middelaarde. We moeten niet vallen voor de macht, want deze zal ons overweldigen.

Hoewel hij er in de video niet op ingaat, staat in de basis van het Christelijk geloof hoe we om dienen te gaan met schulden. In het Onze Vader lezen we:

“Vergeef ons onze schulden, zoals we anderen hun schuld vergeven. En leidt ons niet in bekoring … ” Onze Vader

Ik lees daarin dat het probleem bestaat uit de combinatie van “onze schuld” en ons onvermogen – gebruik van woord vermogen intentioneel – “de schuld van anderen” te vergeven. Het is al te menselijk om anderen de schuld te geven van ons falen, net zoals we de neiging hebben om ons succes als een gevolg van ons handelen te zien. In wezen is het simpel: de oplossing van de schuldenberg zit in de kwijtschelding. Wanneer we niet met enige regelmaat ons huis schoonmaken, anderen hun schuld aan ons vergeven, hoopt schuld zich op. Tot dat de dam breekt en we vraagtekens gaan zetten bij wat voor ons belangrijk is. De eerste stap op het Renaissancepad begint met een crisis.

Verder ken ik mijn Toonder. Dit is het verhaal van “De Bovenbazen“. Dit is het enige verhaal van Toonder dat niet met een gezamenlijke maaltijd eindigt. Maarten begreep maar al te goed dat dit een cyclisch verhaal is.

Over Jan Lelie

Loves to facilitate groups in complex situations
Dit bericht is geplaatst in hoofdpad, paradox, video met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.