Ik herinner me

Kunstmest 6 -2 Bij een sessieverslag doe ik altijd foto’s van de deelnemers “in actie”. Dat heeft te maken met de werking van de hersenen: we communiceren via projecties, we projecteren ons lichaam op de situatie (en op de anderen). Dit worden door veel hersenwetenschappers, “spiegelneuronen” genoemd, maar het zijn volgens mij de “echte” neuronen. Dat komt omdat ze ervan uitgaan, dat de beleving in de hersenen geproduceerd wordt en dat we die gebruiken om een situatie te herkennen. Volgens mij werkt het anders om. Omdat we eerst hebben geleerd via begrijpen, (verlangen en verlengen komen uit dezelfde bron, zegt Ceciel ergens), via projecties en pas later taal hebben geleerd. Onze werkelijkheidsbeleving is altijd ook lichamelijk, zoals al blijkt uit de woorden die we gebruiken.

Het hele systeem met neuronen voor de taal, is daar een latere toevoeging op. Inclusief de delen die “doen als of” dit het echte “smart system” is. Onze hersenen overtuigen ons er ook van dat onze taal gelijk valt met de lichamelijke gewaarwording EN dat dat het is. Iedere herinnering – het woord zegt het al – is ook een innerlijke ervaring, die neuronen vervolgens weer (letterlijk en figuurlijk) vertalen naar een mentale beleving en een tekstuele inhoud.

Door de foto’s verbinden de deelnemers zich opnieuw met hun beleving, de lijfelijke aanwezigheid en herinneren de deelnemers derhalve gemakkelijker de gepresenteerde teksten. Een ander argument is, dat mensen dol zijn op foto’s van mensen en zich zelf (niet noodzakelijk in die volgorde).

Overigens is dit ook de reden dat mijn boek “vertekende” foto’s heeft. Ze ondersteunen het tot je nemen van de betekenis – hé, daar staat ook weer teken-ing. Tita heeft ze vertekend, omdat foto’s teveel “ruis” bevatten. Alle details dient ons brein te filteren, om tot de essentie te komen. Een contour met een enkele kleur is voldoende om te herkennen en te herinneren.

Over Jan Lelie

Loves to facilitate groups in complex situations
Dit bericht is geplaatst in Brein, H1 Veranderen, Lichaam met de tags , , , , . Bookmark de permalink.