Waar staat faciliteren voor?

Onbegrijpelijk 306x203Henri kaart op LinkedIn in de groep Platform Faciliteren, de vraag aan “what’s in a name?“. Wat, als faciliteren niet duidelijk is, is wel een duidelijke naam. Ook binnen de IAF-World komt dit punt steeds op.

Naamgeving komt voort uit spanningen, de paradoxen van behoren. Ik noem dat ook wel de Groucho Marx paradox (waarop Woody Allen weer preludeert in Annie Hall):

“I don’t want to belong to any club that will accept people like me as a member.”

1. identiteit: vind ik me wel of niet behoren tot de groep?
2. inzet: wat moet ik geven om te kunnen nemen?
3. individualiteit: in hoeverre kan ik mijn afhankelijkheid, mijn zwakte tonen in deze sterke, onafhankelijke groep?
4. en grenzen: waar ben ik nog deel van de groep en waar maak ik dan deel van uit?

Het gaat, wat mij betreft over verdelen, het maken van onderscheid. Zoals bij elke paradox: er is geen oplossing voor. De spanning is noodzakelijk om tot inzicht te komen. Wanneer je iets als “niet vanzelfsprekend” aanneemt, lijkt me dat een leerpunt. In onze leergang is het zelfs een uitgangspunt: “momenten van spanning gebruiken we voor inzicht”. Ik zou me in eerste instantie afvragen: “wat wil iemand zeggen, wanneer een naam “niets is”, of wanneer je “niets vindt” van een naam?”. Ik zelf zou vermoeden, dat het een angst voor het verlies aan controle, beheersing is. De naam lijkt het mogelijk te maken het fenomeen te “begrijpen”. Zie ook de eerste paragraaf van Hoofdstuk 0.

De naam, even letterlijk, is een teken en wanneer je het teken beheerst, beheers je waarover gesproken wordt (daarom hebben we drie namen, even uit mijn hoofd, de naam waarmee we genoemd worden, de naam waarmee we bekend zijn voor onze dierbaren (vaak een “bijnaam”) en onze geheime naam, die alleen ik en mijn god kent).

Erik Kijne geeft aan dat het gaat om een erkend beroep, ons beroep. Dat herinnert me aan de titel van een boek over faciliteren ( 🙂 ).

Op basis van het volgende gedicht (Neeltje Maria Min), zou ik willen voorstellen: Vergeet-me-niet

Mijn moeder is mijn naam vergeten.
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

Over Jan Lelie

Loves to facilitate groups in complex situations
Dit bericht is geplaatst in belonging, H0 Begrijpen, meaning met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.