1April: de voorspelbare eindigheid van projecten

“‘Het kabinet neemt de kern van de aanbevelingen over uit het rapport ‘Grip op ICT’ van de tijdelijk commissie ICT-projecten. Er wordt een tijdelijk Bureau ICT Toetsing (BIT) opgericht dat risicovolle ICT-projecten bij de rijksoverheid vooraf gaat toetsen.’”

Een van de centrale paradoxen van ICT systemen is dat er niet van te voren te bepalen is hoelang een programma zal lopen. Ik vergelijk het wel met de opdracht om een vlag te plaatsen op de laatste oliewagon van een gemengde goederen (Betuwe lijn) trein die uit de tunnel komt. Je moet de hele trein laten passeren, voor je weet wat de laatste oliewagon is.

Juist de (foutieve, dus impliciet gehouden) aanname dat dat kan, maakt dat we plannen en budgetten maken die uiteindelijk “overschreden” worden. Ze worden natuurlijk niet overschreden, want je wist niet van te voren wat het ging kosten.

Een instituut dat van te voren plannen gaat toetsen kan maar één ding doen: ze allemaal afwijzen, want alleen zo blijven de kosten voorspel- en beheersbaar. Meer van hetzelfde en toch een ander resultaat verwachten, was dat niet de definitie van Einstein voor waanzin?

Over Jan Lelie

Loves to facilitate groups in complex situations
Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.