Evaluerende wijze

Waarderend en toewijzend. Ervaren en uitvoeren. Met elkaar uitvoeren en waarderen.

De Evaluerende Wijze van veranderen handelt: het afwegen van de belangen van de groep en vinden van wegen om zaken eerlijk te verdelen. Acties volgen de gezamenlijke besluiten. De Evaluerende Wijze wordt gehanteerd door de “hands on” managers, handelaren – wat is in een woord -, winkeliers en alle anderen die hun mensenkennis gebruiken om te evalueren, balanceren en toewijzen. Dit is de participatieve werkwijze van degenen die voor hun groep, familie of gezin zorgen.

De Evaluerende Wijze van veranderen komt het meest voor in (kleine) groepen, werkgroepen en systemen waar men elkaar kent. Respect en waardering voor elkaar. Op deze wijze werken de meeste coaches, moderatoren en sommige trainers: met gevoel voor grenzen. Deze wijze kan goed met klanten omgaan, zowel verkopen als klachtafhandeling. Hier streeft men naar consensus. Deze wijze van veranderen kan jaren en jaren voortgaan, zoals we altijd lijken te (onder)handelen. Indien extreem accepteert deze wijze van veranderen geen leiderschap, zeker geen charismatisch leiderschap met z’n vernieuwing, streeft men naar autarkie (onafhankelijkheid van anderen). Verder kan er anarchie ontstaan, wanneer alleen het recht van de sterkste geldt.

Werkwijze
De Evaluerende wijzen bestaan uit zintuiglijk waarnemen van feiten en vertalen in gevoelens en waarden. Ze is gebaseerd op invoelen op basis van waarneembare feiten, de bij uitstek participatieve benadering. We waarderen concrete waarnemingen (let op het dubbel gebruik van “waar”) ( Z –> S) die we, toewijzen (alloceren) aan activiteiten, op basis van normen en waarden (S –> Z), om gezamenlijke resultaten te vinden, te implementeren en te evalueren. Gericht op resultaat, effectiviteit (Z) en samenwerking (S): optimaliseren binnen vastgestelde regels, structuren tot strategie en tactiek. Samen bereiken we een optimale oplossing en de oplossing wordt gewaardeerd.

Spel op het vierde bord. Veranderen vindt plaats binnen bekende en bestaande organisatie- en geloofsstructuren. Het is een nieuwe uitleg, want principes en feiten veranderen niet. Voorbeelden zijn techniek en wetenschappen.

Vergaderen kent twee manieren: de informele structuur die gebaseerd is op contacten onderhouden en de gezamenlijke bijeenkomsten, aan ronde tafels. Het kan leiden tot langdurig overleg, maar meestal zal dat meevallen en gaan we snel over tot actie. Deze wijze heeft twee methoden tot haar beschikking, Waarderen en Alloceren (Toewijzen).

Leiderschap is gebaseerd op zowel bewezen prestaties als het vermogen om met anderen en hun gevoelens om te gaan. Veranderen gaat door middel van het overleg, toewijzen van hulpbronnen en gerichtheid op duurzame resultaten. Besluitvorming is gericht op effectiviteit en betrokkenheid en soms belangrijker dan efficiëntie. De Evaluerende wijze heeft een voorkeur voor samenwerken, hecht belang aan actie en emotie. Planning streeft naar het eerlijk verdelen van de lasten en de lusten, niet egalitair, maar naar bijdrage en vermogen.

Conflict oplossen gaat door middel van onderhandelen, zoeken naar betrokkenheid, acceptatie van verschillen, scheppen van win-win situaties.

WaarderenWaarderen Zintuiglijk –> Sociaal Waardeer de situatie Dialoog
Krachtenveldanalyse Force Field Analysis
Belanghebbenden wiel
Verhalen vertellen

ToewijzenToewijzen Alloceren Sociaal –> Zintuiglijk Eerlijk verdelen van hulpbronnen aan taken Moving to where it matters
Toewijzen van hulpbronnen
Temperaturen

Leave a Reply